ΡΙΖΕΣ
ΜΑΤΙΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ
Με αφετηρία τον θάνατο του πατέρα, τέσσερις γυναίκες της ίδιας οικογένειας επιστρέφουν στο πατρικό σπίτι για να οργανώσουν την κηδεία και έρχονται αντιμέτωπες όχι μόνο με την απώλεια, αλλά και με όσα έμειναν ανείπωτα όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Μέσα από τις διαφορετικές φωνές της μητέρας, της κόρης, της θείας και της αδερφής, ξετυλίγεται ένα πολυεπίπεδο οικογενειακό πορτρέτο, όπου οι αναμνήσεις συγκρούονται, οι σιωπές αποκτούν βάρος και η αλήθεια αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετη από ό,τι φαίνεται.
Με λεπτή ευαισθησία και βαθιά συναισθηματική διεισδυτικότητα, το μυθιστόρημα εξερευνά το πένθος, τη συγχώρεση, τη μνήμη και τη δύναμη των οικογενειακών δεσμών.
Πρόκειται για μια συγκινητική αφήγηση που φωτίζει τις αόρατες κληρονομιές που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και θέτει ερωτήματα για όσα επιλέγουμε να κρατήσουμε και όσα χρειάζεται να αφήσουμε πίσω για να προχωρήσουμε.
Ένα βιβλίο που αγγίζει βαθιά τον αναγνώστη και τον καλεί να αναμετρηθεί με τις δικές του ανοιχτές ερωτήσεις.
Professor Quercus
*
Με αφορμή το θάνατο του πατέρα, οι τέσσερις γυναίκες της οικογένειας συναντιούνται για να προετοιμάσουν την κηδεία του. Μάνα, κόρη, θεία, αδερφή. Καθεμιά κουβαλάει το δικό της μερίδιο αυτής της απώλειας, τη δική της εκδοχή της ιστορίας.
Μέσα στα φορτισμένα δωμάτια του πατρικού σπιτιού οι αναμνήσεις τους θα ζωντανέψουν, θα μπλεχτούν μα και θα συγκρουστούν αναδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ μνήμης και αλήθειας.
Η επώδυνη ενηλικίωση που φέρνει ο γονεϊκός θάνατος, ο χρόνος που χαράζει σώματα και σχέσεις και οι αθέατες ρίζες που μας καθορίζουν γίνονται το κέντρο μιας πολύπτυχης αφήγησης για όσα κληρονομούμε και όσα επιλέγουμε ν’ αφήσουμε πίσω.
Ένα τρυφερό μα και σκληρό μυθιστόρημα που διερευνά την έννοια της επιστροφής, τη δυσκολία του αποχαιρετισμού, το πένθος και τη συγχώρεση αλλά και τη στερεότητα της μνήμης ως δομικό υλικό της ζωής.
Έγραψαν:
Μια αφήγηση με την τρυφεράδα της γραφής που θέλει κυρίως να καταλάβει. Και λίγα πράγματα είναι τόσο παρήγορα όσο η προσπάθεια για κατανόηση.
– Φωτεινή Σίμου, ELLE
Το δεύτερο και αυτοστιγμεί και -το κυριότερο- δικαίως πολυσυζητημένο, μετά τα Σωματίδια (Ποταμός, 2022) βιβλίο μιας συγγραφέως που ξέρει πώς να συγκινεί γιατί ξέρει πώς αξίζει να συγκινείται.
– Θεοδόσης Μίχος, OneMan
Πώς να μιλήσει κανείς για ένα βιβλίο όταν στις σελίδες του έχει διαβάσει μια περιγραφή του εαυτού του ή ενός κομβικού αν όχι τραυματικού συμβάντος στη ζωή του; Μια δωρική περιγραφή του βιβλίου θα το κατέτασσε στη λογοτεχνία που διαχειρίζεται την απώλεια και το πένθος, μια άλλη θα το έβαζε στο ράφι με τα υπαρξιακά αναγνώσματα στα οποία θέλεις να επιστρέφεις. Σε κάθε περίπτωση, ένα μυθιστόρημα για το οποίο αξίζει να κάνει κανείς χώρο όχι μόνο στο ράφι με τα αγαπημένα του, αλλά και μέσα του.
– Marie Claire
…ένα μυθιστόρημα που δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει με μεγάλες αφηγηματικές εξάρσεις ή δραματικές κορυφώσεις. Αντίθετα, λειτουργεί υπόγεια, σχεδόν αθόρυβα, αφήνοντας το συναισθηματικό του βάρος να συσσωρεύεται σε κάθε σελίδα.
– Στέλιος Παπαγρηγορίου, CNN
Η Ματίνα Αποστόλου γεννήθηκε στην ´Αρτα το 1980. Oι Ρίζες είναι το δεύτερο βιβλίο της. Το πρώτο, Σωματίδια, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ποταμός (2022).
***
ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΡΟΥΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΝ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΚΟΣ
Εκδόσεις manifesto
Το βιβλίο «Περί ελληνικού θέρους και μεταμορφώσεων» ταποτελεί μια ξεχωριστή λογοτεχνική περιήγηση στο ελληνικό καλοκαίρι, όχι ως μια εποχική εμπειρία ή τουριστική εικόνα, αλλά ως έναν βαθιά βιωμένο τόπο μνήμης, στοχασμού και εσωτερικής αναζήτησης.
Μέσα από κείμενα που συνδυάζουν την παρατήρηση, την πνευματικότητα και την ποιητική διάθεση, ο συγγραφέας αναδεικνύει το ελληνικό θέρος ως μια περίοδο μεταμορφώσεων, όπου το φως, ο χρόνος και οι ανθρώπινες εμπειρίες αποκτούν ιδιαίτερο βάθος και νόημα.
Με γλώσσα ζωντανή και στοχαστική, το βιβλίο προσκαλεί τον αναγνώστη να ανακαλύψει όσα κρύβονται πίσω από την επιφανειακή εικόνα του καλοκαιριού: τις μνήμες, τις προσδοκίες, τις μικρές αποκαλύψεις και τις στιγμές εσωτερικής γαλήνης που γεννά η συνάντηση με τον ελληνικό τόπο.
Πρόκειται για ένα έργο που λειτουργεί ως πνευματικός οδηγός και συντροφιά για όσους αναζητούν το ουσιαστικό μέσα στο εφήμερο, υπενθυμίζοντας ότι ακόμη και στις πιο φωτεινές και θερμές ημέρες του χρόνου, το φως παραμένει σύμβολο ελπίδας, γνώσης και αναγέννησης.
Professor Quercus
*
Το βιβλίο «Περί ελληνικού θέρους και μεταμορφώσεων» των (εκδόσεις Μανιφέστο) αποτελεί μια χειρονομία ψηλάφησης, εξοικείωσης και εμβάθυνσης στο ελληνικό καλοκαίρι. Όχι, βεβαίως, ως τουριστικό προϊόν, αλλά ως μια εσωτερική καταφυγή στην οποία επιστρέφουμε όλοι με ανυπομονησία κάθε χρόνο, μαζί με μια ανεκδιήγητη προσμονή.
Ο αναγνώστης του βιβλίου θα νιώσει την κάψα του καλοκαιριού να μετατρέπεται σε «φως γνώσεως» που μοιάζει να αναμετριέται στα ίσα με κάθε αλλότρια αφορμή.
Εξάλλου ο συγγραφέας του δεν φοβάται να αναμετρηθεί με τις ποικίλου είδους πύρινες διαδρομές και στάσεις του θέρους, ούτε να παίξει με τις λέξεις και τις μνήμες.
Με το παιγνιώδες «Λάλησε κούκε μ’ λάλησε», μας κλείνει το μάτι, θυμίζοντάς μας πως ο στοχασμός και η πνευματικότητα δεν απαιτούν επιτηδευμένο «σοβαρό» λόγο, αλλά μια διαρκή προσπάθεια για μια εγκάρδια και στοχαστική συνάντηση με τον χρόνο και τον τόπο ως κόσμο, δηλαδή κόσμημα.
Μέσα από μια σπονδυλωτή περιήγηση, ο αναγνώστης ανακαλύπτει το ελληνικό καλοκαίρι ως μια «φαντασμαγορική τελετή λήξης» της δημιουργικής χρονιάς του έτους, αφού ουσιαστικά ο Σεπτέμβριος αποτελεί την αντίστοιχη έναρξη της.
Το «Περί ελληνικού θέρους και μεταμορφώσεων» είναι ένας πλοηγός για τους θερινούς ταξιδευτές στον ελληνικό κόσμο.
Απευθύνεται σε όσους αναζητούν το ουσιώδες πίσω από το εφήμερο και επιθυμούν να δουν το ελληνικό καλοκαίρι όχι ως μια απλή θερινή ανάπαυλα, αλλά ως μια ευκαιρία συνάντησης με έναν κόσμο που ενίοτε μοιάζει κρυμμένος μέσα στο αδιαπέραστο δίχτυ του θερινού ήλιου και φωτός.
Είναι ένα βιβλίο που μας θυμίζει πως το φως, ακόμα και στις πιο «πύρινες» μέρες του Αυγούστου, παραμένει η μεγαλύτερη πηγή ελπίδας και αγαλλίασης.
O Στέλιος Κούκος γεννήθηκε στη Λευκωσία και ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Δημόσιο Δίκαιο και Πολιτικές Επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η ενασχόλησή του με τον δημόσιο λόγο, την καταγραφή της ελληνικής πραγματικότητας και ιδιαίτερα τα ζητήματα του πολιτισμού και της ιστορίας, αποτελούν τον κεντρικό άξονα της εργασίας του ως δημοσιογράφου, αρθρογράφου και επιμελητή αφιερωμάτων.
