Μη επίσημα αποτελέσματα ψήφων:
ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΤΕΝΤΟΓΛΟΥ 395
ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΔΗΜΑΔΗ 346
Οκτώ νέοι Μηχανικοί στην Π.Ε. Γρεβενών
Καλωσορίζουμε στην Π.Ε Γρεβενών τους οκτώ νέους, ιδιώτες μηχανικούς με σύμβαση μίσθωσης έργου ιδιωτικού δικαίου, ως τεχνική υποστήριξη της Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών, με αντικείμενο την μελέτη και επίβλεψη έργων του Τεχνικού Προγράμματος της Π.Ε. Γρεβενών, αναφορικά με την βελτίωση των υποδομών της.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ
ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ Π.Ε. ΓΡΕΒΕΝΩΝ
Ο Άγιος Γεώργιος μάζεψε τα «παιδιά του»
Με μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής 1/12/2024 μετά τη Θεία Λειτουργία, στην Ενορία του Αγίου Γεωργίου Γρεβενών, δράση δημιουργίας χριστουγεννιάτικων χειροτεχνιών και κατασκευών, στην οποία συμμετείχαν παιδιά διαφόρων ηλικιών και οι γονείς τους.
Η εκδήλωση, που στόχο είχε να φέρει τα παιδιά σε επαφή με την ενορία, ήταν γεμάτη χρώματα, χαμόγελα και χαρά. Οι μικροί μας φίλοι δημιούργησαν μοναδικές χριστουγεννιάτικες κατασκευές, κάρτες και διάφορες διακοσμητικές δημιουργίες, ενώ οι γονείς προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια, ενισχύοντας το ομαδικό πνεύμα και ενθαρρύνοντας τη δημιουργικότητα των παιδιών.
Η δράση αυτή αποτελεί μέρος της συνεχούς προσπάθειας της Ενορίας του Αγίου Γεωργίου να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ ενορίας , γονιών και παιδιών, προάγοντας την αλληλεγγύη, την δημιουργικότητα και το πνεύμα της συνεργασίας . Οι συμμετέχοντες έφυγαν με όμορφες αναμνήσεις και χειροποίητα δώρα.
Η Ενορία του Αγίου Γεωργίου ευχαριστεί θερμά όλα τα παιδιά και τους γονείς που συμμετείχαν στη δράση, καθώς και όλους όσοι συνέβαλαν στην πραγματοποίησή της. Ελπίζουμε η συγκεκριμένη εκδήλωση να αποτελέσει την αρχή για περαιτέρω βελτίωση και εξέλιξη, προσφέροντας ακόμα περισσότερες ευκαιρίες για δημιουργικές δράσεις και κοινές στιγμές χαράς στην ενορία μας.
ΤΟ “5 3 5” ΑΠΟΓΕΙΩΣΕ ΤΗΝ “Ε Λ Π Ι Δ Α”
Είναι αλήθεια πως δεν ξεκινήσαμε με την καλύτερη διάθεση να πάμε στο
¨ 5 3 5 ¨ για να ανταποδώσουμε την τιμή που επιφύλαξε στην ¨Ε Λ Π Ι Δ Α ¨ μας
η Νάγια Χαριζοπούλου. Θες η πυκνή κρύα βροχή, θες η σκοτεινή βραδιά, θες η μελαγχολία της εποχής μας έκαναν επιφυλακτικούς για κάτι ευχάριστο. Δεν συνηγορούσαν και πολλά για μια όμορφη βραδιά και σίγουρα δεν περιμέναμε
αυτό που βρήκαμε.
Τι βρήκαμε ; ένα περιβάλλον ζεστό, χαμόγελα ζεστότερα, άψογη φιλοξενία.
Έπαιξαν με την καρδία τους οι καλλιτέχνες και έκλεψαν τη δική μας καρδία.
Και όχι μόνο τρεις, περισσότεροι. Και αντί να τους πληρώσουμε, πρόσφεραν για
το Σύλλογο και τον οβολό τους. Ήταν όλοι τους υπέροχοι.
Η μικρή Ελευθερία Σιώλου, η Παναγιώτα Βλαχοπούλου, ο Δήμος Δήμζας, ο Χρήστος Σιώλος, ο Δημήτρης Δρουδάκης, ο Νίκος Χρηστούλης, ο Γιάννης Παρασκευαΐδης, ο Γιώργος Βλαχόπουλος.
Γίναμε ένα, όλοι μια παρέα, μικροί και μεγάλοι, άρχοντες και πολίτες.
Απολαύσαμε μια βραδιά που θα τη θυμώστε και θα την αναπολούμε για πολύ.
Από την ¨ Ε Λ Π Ι Δ Α ¨ έναν προς έναν τους μουσικούς και όλους μαζί, τους ευχαριστούμε, τους ευγνωμονούμε, τους θαυμάζουμε για τη γαλαντομία τους.
Ευχαριστούμε από καρδιάς την ακούραστη Νάγια Χαριζοπούλου που δεν
παύει να μας εκπλήσσει ευχάριστα και προσοδοφόρα.
Η μουσική εκδήλωση, προσφορά του ¨ 5 3 5 και των μουσικών απέφερε
στην ¨ Ε Λ Π Ι Δ Α ¨ το ποσόν των 505 € και θα διατεθούν στην εκδήλωση
Αγάπης των Χριστουγέννων και ευελπιστούμε να είναι η μεγαλύτερη όλων.
Με τιμή του Δ.Σ. της ¨ Ε Λ Π Ι Δ Α Σ ¨
Φωταγώγηση της φάτνης της Μητροπόλεως
Την Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2024 στις 6.30 μ.μ. οι χορωδίες της Ιεράς Μητροπόλεως Γρεβενών θα ψάλλουν στον αύλειο χώρο του Επισκοπείου της Μητροπόλεως μας τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα, ώστε όλοι μαζί να ανάψουμε τα φώτα που θα φωτίζουν την Φάτνη του νεογέννητου Χριστού μας.
Σας περιμένουμε…
Διακοπή υδροδότησης
Η Δ.Ε.Υ.Α. Γρεβενών ανακοινώνει ότι λόγω εργασιών επισκευής διαρροής του τροφοδοτικού αγωγού ύδρευσης της Τ.Κ Μυρσίνας (σύνδεση αντλιοστασίου με υδατόπυργο), θα παρουσιαστεί διακοπή της υδροδότησης της Τ.Κ. Μυρσίνας την Τετάρτη 04/12/2024 από το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα.
Παρακαλούμε τους συμπολίτες μας να μην κάνουν σπατάλη στη χρήση νερού και να μαζέψουν νερό για τις άμεσες οικιακές τους ανάγκες.
Μνήμη Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου
(23 Αυγούστου 1930-29 Νοεμβρίου 2024)
Αποχαιρετούμε με θλίψη και σεβασμό τον σπουδαίο συγγραφέα και καλό φίλο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης της Βέροιας Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο ο οποίος έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.
Μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2024, σε ειδική εκδήλωση με τίτλο: «Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλος, Ήλιος Αρχειοθέτης μνήμης Τόπων και Αισθημάτων» πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η παρουσίαση του αρχείου του συγγραφέα, το οποίο δωρήθηκε στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας.
Ένας θησαυρός γνώσης προσφέρεται στην έρευνα
Η δωρεά του αρχείου του κ. Παπαδημητρακόπουλου στη Βιβλιοθήκη αποτελεί μια σημαντική προσφορά στον πολιτισμό της πόλης και της χώρας. Το αρχείο περιλαμβάνει πλούσιο υλικό, όπως αρθρογραφία, επιστολές, φωτογραφίες, σημειώσεις για έργα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και κριτικές για το λογοτεχνικό του έργο, καθώς και τεκμήρια που αφορούν στη ζωή και το έργο σημαντικών προσωπικοτήτων των ελληνικών γραμμάτων, όπως ο Νίκος Καββαδίας, ο Γιώργης Παυλόπουλος, ο Ε. Χ. Γονατάς και ο Νίκος Καχτίτσης.
Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τις εκδόσεις Κίχλη και το Λύκειο Ελληνίδων Βέροιας, αποτέλεσε μια μοναδική ευκαιρία για να τιμηθεί η προσφορά του Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου στα ελληνικά γράμματα.
Στην εκδήλωση μίλησαν οι:
- Η εκδότρια Γιώτα Κριτσέλη, η οποία ασχολήθηκε με το ερώτημα γιατί η γραφή του Η.Χ.Π. παραμένει αγέραστη στον χρόνο καθώς αναφέρθηκε και στη γλώσσα, στο χιούμορ και σε κάποιες τεχνικές αφήγησης που χρησιμοποιεί στα κείμενά του, κάνοντας μια σύντομη αναφορά στη σημασία του αρχείου για τη μελέτη του έργου του.
- Ο φιλόλογος- ερευνητής, Χρήστος Σκούπρας που επιμελείται του αρχείου, ο οποίος έκανε μία σύντομη περιγραφή του, μιλώντας για τους τρόπους αξιοποίησης του αρχείου από τους ερευνητές, αναφέροντας ορισμένα σύντομα παραδείγματα – “ιστορίες” από τον πλούτο των τεκμηρίων.
- Ο συγγραφέας Γιάννης Καισαρίδης, ο οποίος μίλησε για τη σχέση του συγγραφέα με τον τόπο μας (Βέροια, Νάουσα) καθώς και για τη μεγάλη σημασία της δωρεάς του αρχείου του Η.Χ.Π. στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας.
- Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Κουζέλη συντόνισε τη συζήτηση.
Οι ομιλητές αναφέρθηκαν στις πολύμορφες σχέσεις που είχε αναπτύξει ο διηγηματογράφος με τη Βέροια και τη Νάουσα, στη σπουδαιότητα του πεζογραφικού έργου του και στη σημασία της δωρεάς του πολύτιμου αρχείου του στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας.
Το αρχείο είναι διαθέσιμο ψηφιακά
Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας έχει αναλάβει την ψηφιοποίηση του αρχείου, καθιστώντας το προσβάσιμο σε ερευνητές και αναγνώστες από όλο τον κόσμο μέσω του ψηφιακού αποθετηρίου Medusa. Η ψηφιοποίηση θα επιτρέψει την καλύτερη προστασία και διάσωση του αρχείου, καθώς και την ευχερή πρόσβαση σε αυτό από τους μελετητές.
Σκοπός της Βιβλιοθήκης είναι να ολοκληρωθεί η ψηφιοποίηση του Αρχείου του Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου και να αποδοθεί στους ερευνητές μέσω του Ψηφιακού Αποθετηρίου της βιβλιοθήκης ΜΕΔΟΥΣΑ. Με την ολοκλήρωση της ψηφιοποίησης, θα υπάρχουν αρχειακές ενότητες που θα διευκολύνουν την αναζήτηση των τεκμηρίων.
Ένας δεύτερος σκοπός είναι η παιδαγωγική αξιοποίηση των τεκμηρίων αυτών. Επιδιώκεται η ανάδειξη της σπουδαιότητας του Αρχείου του Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου τόσο για τη μελέτη της δημιουργικής πορείας του, όσο και για τη μελέτη της σύγχρονης Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της ΑΜΚΕ FutureLibrary, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Κίχλη, το Λύκειο Ελληνίδων Βέροιας – επικοινωνία: MAESTRIA
https://diavlos.grnet.gr/room/1602?eventid=17031&vod=13868_session
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας
Νύχτωσε στον κήπο της Πάρου…
Γράφει ο ΝΩΝΤΑΣ ΤΣΙΓΚΑΣ
Χτες άνοιξα το λιαστό κρασί της Πάρου «Μωραΐτη» που μου είχε προσφέρει τότε. Πήγα ύστερα κάτω κι έβαλα να παίζει ένα τραγούδι του Μανώλη Ρασούλη:
Λένε πως αν κανείς πεθαίνει
κρυφά χαμογελά
κάτι θα βλέπει κάτι συμβαίνει
και κάποιους χαιρετά…
Ιούλιος 2018. Συνάντηση και δια ζώσης με τους Παπαδημητρακόπουλους. Η συγκίνηση μεγάλη. Αλληλογραφούμε και επικοινωνούμε κοντά έξι χρόνια και δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ. Ο καλός κοινός μας φίλος, συγγραφέας και εκδότης Δημήτρης Κανελλόπουλος, με είχε φέρει σε επαφή καθώς χρειάστηκε ιατρική φροντίδα η αδελφή της Νιόβης και πρώτη σύζυγος του μακαρίτη Ηλία Πετρόπουλου, η Ναυσικά Κατάκη. Στη συνέχεια αναπτύχθηκε δεσμός αγαπητικός, συγγενικός σχεδόν.
Στην πόρτα η σφραγίδα του οίκου Ηλίας-Νιόβη, σε μάρμαρο φιλοτεχνημένο δια χειρός του αείμνηστου φίλου τους και σπουδαίου ζωγράφου Ράλλη Κοψίδη. Μας άνοιξε ο Ηλίας σύροντας την σιδερένια εξώπορτα. Το σπίτι ένας κήπος. Ένας κήπος που προχωρούσε μέχρι την αμμουδιά και τη θάλασσα με τα δέντρα του, τα κηπευτικά την εργόχειρη ομορφιά του. Ένα ένα μας συστήνονται τα δέντρα δια στόματος ΗΧΠ. Όλα, εκτός από τον υψηλόκορμο ευθυτενή μεξικάνικο κάκτο, έχουν έρθει από την Ηλεία με ειδική άδεια της δασικής υπηρεσίας και πιστοποίηση γεωπόνων ότι δεν μεταφέρουν …«δέντρινα» νοσήματα.
Εδώ συνέβη σιωπηλά, σχεδόν αντανακλαστικά, σαν επούλωση τραύματος, η ανασύσταση του περιβολιού του κτήματος της οικογένειας που το ρήμαξε η ιταλική κατοχή στον Πύργο. «Μέχρι και ατσάραντοι (καρδερίνες) που δεν υπάρχουν στην Πάρο ήρθαν εδώ», μου είπε υπομειδιώντας καταευχαριστημένος.
Στο ήσυχο καθιστικό της εισόδου μας περιμένει «η ολβία σύζυγός του» (όπως την αποκάλεσε ο κοινός μας φίλος, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Κοσματόπουλος), γιατρίνα και αυτή, η ποιήτρια Νιόβη. Λυγερή, αέρινη σχεδόν, ελαφοπερπατούσα παρά το προχωρημένο της ηλικίας, γεμάτη καλοσύνη, αρχοντική. Εκείνη η μούσα του και σκέπη της ζωής του. Εκείνος «Η άμπελός» της. Το λέει στο ομότιτλο ποίημά της:
[…] Ἐμένα ἡ χαρὰ μοῦ φτάνει
νὰ βλέπω τ’ ἄσπρα σου μαλλιά
ν’ ἀναρριπίζουν οἱ θαλάσσιες αὖρες
κι ἐγώ κατ’ ἑμαυτήν νὰ ψιθυρίζω
Κύριε, Κύριε, ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ
καὶ ἴδε
καὶ ἐπίσκεψαι τὴν Ἄμπελον ταύτην
ἥν ἐφύτεσεν ἡ δεξιά σου.
Καθίσαμε ως το βράδυ. Περί πολλών ομολογήσαμε. Μ’ άφησε ν’ ανέβω και στο γραφειάκι του στο υπερώον δώμα να το φωτογραφήσω. «Αρκεί να μην πειράξεις τίποτα», είπε, σαν να έδινε στρατιωτική εντολή. Ανέβηκα στο εργαστήριον του Αρχειοθέτου…
Όταν φεύγαμε πρόσεξα μια κυκλική αβαθή στέρνα, σαν πλατιά ρηχή κολυμβήθρα με καθαρό νερό μέσα στο κτήμα. «Βάζω νερό εδώ για τις γατούλες. Αλλά πίνουν από δω και τα πουλιά. Έρχονται εκ περιτροπής. Καμιά φορά μαζί με τις γάτες».
«Είναι η κρήνη των πουλιών» ψιθύρισα.
Χάθηκε σ’ ένα χθαμαλό αποθηκάκι ανοίγοντας μια πορτούλα στεφανωμένη από αναρριχητικά και βγήκε κρατώντας ένα μικρό βάζο. «Στην ταράτσα του δώματος απλώνει κάθε χρόνο τα βερίκοκα της συγκομιδής ή Νιόβη και τα στεγνώνει. Κι ύστερα κάνει από αυτά μαρμελάδα». Η ετικέτα στο βαζάκι γραμμένη από τον Ηλία. Με μαύρο χοντρό μαρκαδοράκι και σε πολυτονικό εννοείται: Μαρμελάδα ἀπὸ βερίκοκα τοῦ κήπου μας. Νιόβη ἐποίει. Πάρος 6-2018. Πράγματι, η μαρμελάδα εκείνη, που ανοίχτηκε λίγες μέρες αργότερα στη Σαλονίκη, άφηνε σαν περίληψη το άρωμα και όλες τις άλλες αισθητικές απολαύσεις που είχε εκείνη η βραδιά στον κήπο των Παπαδημητρακόπουλων.
Η πολυετής και άθλια πανδημία μαζί με άλλα προβλήματα τούς απομάκρυναν από το ονειρεμένο σπίτι στη Πάρο ήδη από το 2020. Οι παραινέσεις μου να βρουν τρόπο να πηγαίνουν έπεφταν στο κενό γιατί ο Ηλίας εκτός από γιατρός ήταν σοφότερος και ζύγιαζε την κατάσταση ψυχραιμότερα κρίνοντας πως η επιστροφή εκεί ήταν πλέον ανέφικτη.
Νομίζω ότι από προχθές χαμήλωσαν για τα καλά πια τα φώτα στον κήπο όπως τον φωτογράφησα το βράδυ του αποχαιρετισμού στη στερνή συνάντησή μας από κοντά. Είχα προλάβει να του πω μονάχα, καθώς είχα αναζητήσει στο Google earth το σπίτι και τώρα που το σκέφτομαι μιμούμενος την τελευταία σπαρακτική φράση στον «Οβολό»:
«Ηλία, η κρήνη των πουλιών στο κτήμα φαίνεται κι από το φεγγάρι!»
(https://xartokoptis.blogspot.com/2024/12/blog-post.html)
Φωτογραφίες ΝΤ
Τρία κείμενα για τον Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλο
Αποχαιρετισμός στον Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο
(23 Αυγούστου 1930-29 Νοεμβρίου 2024)
Χθες έφυγε από τη ζωή ο Ηλίας Χ. Παπαδημητακόπουλος, ο αγαπημένος μας Η.Χ.Π.
Ως συγγραφέας είχε εντελώς διακριτά χαρακτηριστικά: στο πρόσωπό του αποχαιρετούμε τον απαράμιλλο στυλίστα, τον λεπτουργό της μικρής φόρμας, τον δεξιοτέχνη των ημιτονίων, τον χειροτέχνη των λέξεων. Επιπλέον τον συγγραφέα που πίσω από την απατηλή απλότητα των ιστοριών του και τον φιλοπαίγμονα τόνο κρύβει ένα στοχαστικό βάθος απ΄ όπου προβάλλει ο πόνος, η απώλεια, η οδύνη για τη συνθήκη της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτήν την εναλλαγή δροσιάς, λεπτής ειρωνείας και βάθους περιγράφει πολύ ωραία η Ελισάβετ Κοτζιά μιλώντας για κείμενα που ”πετώντας ανάλαφρα περιορίζουν, συρρικνώνουν, διαλύουν την αναπόδραστα καταθλιπτική διάθεση της ύπαρξης και το δυσβάσταχτο φορτίο του σημερινού κοινωνικού άχθους”.
Για τον Η.Χ.Π. η λογοτεχνική γραφή ήταν άρρηκτα δεμένη με την τυπογραφική μορφή των βιβλίων του σε ένα όλον οργανικό. «Μου είναι αδύνατον να γράψω οποιοδήποτε κείμενο, χωρίς να το φανταστώ στοιχειοθετημένο: το είδος των στοιχείων, οι στιγμές τους, τα τετράγωνα, τα διάστιχα κ.ο.κ., πέρα από την αισθητική απόλαυση που παρέχουν πιστεύω ότι διαυγάζουν το κείμενο, συντείνουν στην υφολογική, αλλά και την εννοιολογική του ολοκλήρωση», γράφει, ενώ αλλού μιλά για το έπος που συνιστά η έκδοση ενός βιβλίου. Ενα ενιαίο αδιαίρετο όλον όμως ήταν επίσης η ζωή και το έργο του, όπως καταδεικνύουν η αγάπη του για τη φύση και τα ζώα, η τρυφερή νοσταλγία και το ενεργό ενδιαφέρον για τη γενέτειρά του, τον Πύργο Ηλείας, η ανυποχώρητη εναντίωσή του στην κακοποίηση του περιβάλλοντος της υπαίθρου και των πόλεων που έζησε.
Θα μας λείψει το χιούμορ, η νηφαλιότητα, η ευθυκρισία, η εντιμότητά του, η αγάπη για τους φίλους του.
Το έργο του, διηγηματογραφικό και δοκιμιακό, παραμένει αρυτίδωτο στον χρόνο. Θα τον διαβάζουμε πάντα με απόλαυση και θα τον θυμόμαστε με αγάπη.
Οι εκδόσεις Κίχλη μετά την ολοκλήρωση της έκδοσης των διηγημάτων του σε έξι τόμους, θα προχωρήσουν στην έκδοση των θαυμάσιων δοκιμίων του. Θα προηγηθεί ωστόσο μια πράξη φιλίας, όπως ο ίδιος επιθυμούσε, η νέα έκδοση των ΄΄Τριών γραμμάτων από την Αμερική” του Γιώργη Παυλόπουλου προς τον Η.Χ.Π. Αγωνιούσε η αφηγηματική δεινότητα του καλού του φίλου να φτάσει στους αναγνώστες. Ήθελε να έχει τη φροντδα του και αυτό το βιβλίο προτού εγκαταλείψει τα εγκόσμια. Πρόλαβε να δει τα δοκίμια και μακέτα του εξωφύλλου, η χαρά του ήταν μικρού παιδιού.
Γιώτα Κριτσέλη
***
Καθόταν ήρεμος και με περίμενε ώρα στην καφετέρια όπου είχαμε ραντεβού. Είχα -ως συνήθως- αργήσει. Ήταν λίγο ενοχλημένος, είπαμε δύο κουβέντες, με συγχώρησε αμέσως και κάναμε ολόκληρη συζήτηση μετά. Μιλούσε με τον χαρακτηριστικά κοφτό και συνάμα εξαιρετικά ευγενικό του τρόπο, με χιούμορ και οικονομία λέξεων που φανέρωναν μεγάλη οξύνοια. Τον είδα και δεύτερη φορά στο σπίτι του στην Άνω Κυψέλη όπου δεν δέχεται συνήθως κόσμο. Μου έδειξε τα χειρόγραφά του, τις ιστορίες που κουβαλάει εβδομήντα χρόνια φιλοτεχνημένες -όχι γραμμένες- με τα ωραία μεγάλα καλλιγραφικά του γράμματα, δεν χρησιμοποιεί υπολογιστή, ούτε γραφομηχανή. Μάλλον δεν έχει ούτε ίντερνετ αλλά είναι ενήμερος για τα πάντα, ξέρει τα πάντα. Κάποτε φωτογράφιζε και ο ίδιος, τους φίλους του, τον Τάκη Σινόπουλο και άλλους, μου έδειξε τις εικόνες. Του έκανα δύο-τρία πορτραίτα. Το πορτραίτο είναι πάντα μια σχέση, σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων, μεταξύ του φωτογραφίζοντος και του φωτογραφιζομένου. Η αύρα του δεύτερου πρέπει να περάσει στον πρώτο, και δια μέσου αυτού και στους άλλους. Αν η αύρα, το ρεύμα -δεν έχει σημασία η λέξη- περάσει, τότε το μεγαλείο του ανθρώπινου προσώπου προβάλλει στη φωτογραφία και τίποτα δεν μπορεί να το κρύψει, έτσι μένει αθάνατο στον χρόνο, ο χρόνος θα προχωρήσει, οι άνθρωποι θα χαθούν αλλά το πορτραίτο θα μείνει. Ένιωσα ότι το ρεύμα πέρασε ανάμεσά μας, έμεινε εκείνη η στιγμή του χρόνου για πάντα. Ο κύριος Ηλίας έφυγε σήμερα.
Η φωτό: Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος, Ανω Κυψέλη, 28.1.2018
Κωνσταντίνος Πίττας
***
Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος
(23 Αυγούστου 1930-29 Νοεμβρίου 2024)
Αν και ήταν 94, έλεγα πως δεν θα πεθάνει ποτέ. Πίστευα πως απλώς θα μεγαλώνει λίγο,(αυτή ήταν η διατύπωση που προτιμούσε ο Γονατάς, ο οποίος αντιπαθούσε τις κουβέντες περί ηλικίας).
Θα μεγάλωνε λίγο κι’αυτός και η γενειάδα του, όπως γινόταν μέχρι τώρα, θα μετατρεπόταν σε κάτι σαν τον Γκάνταλφ ας πούμε, σοφός, απροσδιόριστης ηλικίας, και θα συνέχιζε βέβαια να ρυθμίζει τα πάντα με ένα τηλεφώνημα, σαν στρατηγός που ήταν, θα μιλούσαμε στο τηλέφωνο, θα εκανε πλάκες ως συνήθως, θα γελούσε με φωνή πάντα πιο νεανική από την ηλικία του, θα εικονογραφούσα τα βιβλία του κι’ αυτό το πράγμα θα συνεχιζόταν εις το διηνεκές – έτσι νόμιζα.
Τώρα μας μένει ο διάλογος με τα εξαιρετικά διήγηματά του, που θα τα διαβάζουμε ξανά και ξανά μέχρι ν’ ακούσουμε μέσα από τις σελίδες τη φωνή του.
Εύη Τσακνιά
Έως την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2024 η Έκθεση Σταθόπουλου στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη
Σε πλήρη εξέλιξη είναι η μεγάλη αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του κορυφαίου Έλληνα εικαστικού Γιώργου Σταθόπουλου, η οποία θα φιλοξενείται στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης έως την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2024, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και ωράριο λειτουργίας από Δευτέρα έως Πέμπτη και ώρες 10:00-20:00.
Η σπουδαία αυτή διοργάνωση της Gallery Γκάνη και του Δήμου Κοζάνης περιλαμβάνει συνολικά 53 εμβληματικά έργα, κοσμώντας τα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας.
Σας περιμένουμε!
