Την κάθετη αντίθεση του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής στη συγχώνευση ελεγκτή και ελεγχόμενου (ΣΔΟΕ – ΟΠΕΚΕΠΕ – ΑΑΔΕ), αλλά και το μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της περιφέρειας από την έλλειψη ΑΤΜ με τις επιλογές των Τραπεζών που λειτουργούν σαν “κράτος εν κράτει”, στηλίτευσε από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής ο Πάρις Κουκουλόπουλος, Βουλευτής Κοζάνης & Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών, ως Εισηγητής επί Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών.
Ακολουθούν τα βασικότερα σημεία από την ομιλία του:
Η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία, η θεμελίωση της οποίας ξεκίνησε σαν σήμερα πριν 51 χρόνια, είναι από κάθε άποψη η καλύτερη περίοδος της Χώρας, όσο κι αν υπήρξαν πολλές και μεγάλες παλινδρομήσεις. Μια χρονική περίοδος που αξίζει απολογισμού, ώστε να βελτιώσουμε τις ζωές των συμπολιτών μας, παραδίδοντας μια πατρίδα καλύτερη από αυτήν που παραλάβαμε. Η φιλελεύθερη Δημοκρατία δοκιμάζεται όλο και περισσότερο, όσο αναπτύσσονται αυταρχικά καθεστώτα, αδυνατώντας να απαντήσει πειστικά στα δύο μέτωπα της εποχής, τις ανισότητες και την κλιματική κρίση.
Το παρόν Νομοσχέδιο για τον Τελωνειακό Κώδικα πολιτικά σχετίζεται άμεσα με τη Δημοκρατία. Οι μέθοδοι απάτης και λαθρεμπορίου με τα εργαλεία της ψηφιακής εποχής τρέχουν γρηγορότερα από τις Κυβερνήσεις και από τα όποια μέτρα θεσπίζονται. Ο αντίπαλος δεν είναι εύκολος, συνεπώς το πολιτικό ζήτημα είναι πως μπορούμε να θεμελιώσουμε ένα σύγχρονο Κράτος, ανθεκτικό σε τέτοιους κινδύνους, με συστηματική εκπαίδευση και αξιοπρεπείς αμοιβές των εργαζομένων, με αξιόπιστες διαδικασίες ελέγχου.
Υπάρχουν διατάξεις του Τελωνειακού Κώδικα που εκσυγχρονίζουν την υφιστάμενη νομοθεσία. Στο Νομοσχέδιο, όμως, πρωταγωνιστούν άλλες αρνητικές διατάξεις, η βαρύτητα των οποίων επισκιάζει τις όποιες θετικές τελωνειακές ρυθμίσεις. Πρώτιστη, η κατάργηση του ΣΔΟΕ ταυτόχρονα με το άρθρο – προπομπό της κατάργησης του ΟΠΕΚΕΠΕ, με απορρόφηση και των δύο στην ΑΑΔΕ.
Ελεγκτής και ελεγχόμενος, ΣΔΟΕ και ΟΠΕΚΕΠΕ, μπαίνουν υπό την ίδια στέγη. Έθεσα εμφατικά αυτήν την παραδοξότητα από την 1η συνεδρίαση, με την ακρόαση φορέων στη συνέχεια να αποδεικνύεται αποκαλυπτική. Διαχρονικά μέχρι και σήμερα το ΣΔΟΕ ελέγχει υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μόνο αυτή η παραδοχή επιτάσσει την αναθεώρηση της συγχώνευσης ελεγκτή – ελεγχόμενου. Παράλληλα, δεν πήραμε καμία απάντηση για το εάν η ενοποίηση προσκρούει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς πανευρωπαϊκά οι φορείς πληρωμών κοινοτικών πόρων (εν προκειμένω επιδοτήσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής) είναι διακριτοί από τους φορείς που τους ελέγχουν ως προς τη νομιμότητα των πληρωμών.
Υπενθυμίζω ότι ειδικά για τον εμβληματικό ελεγκτικό μηχανισμό του ΣΔΟΕ είχαν δοθεί διαβεβαιώσεις από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, συγκεκριμένα από τον νυν Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Χατζηδάκη, ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή ότι στόχος ήταν η ενίσχυσή του.
Η αντίφαση αποκτά πρόσθετη διάσταση, η οποία επιβεβαιώθηκε στην ακρόαση φορέων. Ελεγχόμενος του ΣΔΟΕ δεν είναι μόνο ο ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά μπορεί να είναι και η ίδια η ΑΑΔΕ, όπως σε τυχόν καταγγελία για την προτεραιοποίηση στον έλεγχο φορολογικών υποθέσεων. Μέχρι τώρα θα μπορούσε να την ερευνήσει το ΣΔΟΕ, αλλά μετά την κατάργησή του ουσιαστικά γίνεται μια διαδικασία εσωτερικού αυτο-ελέγχου μέσα στην ίδια την ΑΑΔΕ.
Ο εσωτερικός αυτοέλεγχος, όμως, δεν ήταν αυτός που απέδωσε στις υποθέσεις διαφθοράς που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας πρόσφατα. Καμία υπόθεση του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αποκάλυψε η ΑΑΔΕ, από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία αποκαλύφθηκαν. Ομοίως για την υπόθεση διαφθοράς στο Τελωνείο Πειραιά, τις υποθέσεις Κέρκυρας και Χαλκίδας, κ.ο.κ.
Δεν είναι, λοιπόν, τόσο αποτελεσματικός ο αυτοέλεγχος της ΑΑΔΕ. Δεν είναι όλα “καλά και άγια” στην ΑΑΔΕ. Οι εμφανιζόμενες επιδόσεις της στην αύξηση των εσόδων πηγάζουν κατά κύριο λόγο από τον επίμονο πληθωρισμό και τα έσοδα του τουρισμού, μαζί με τις ψηφιακές διαδικασίες που θεσπίστηκαν δια νόμου και εμείς τις στηρίξαμε. Όπως μάλιστα προκύπτει από τα στοιχεία των τριμηνιαίων Εκθέσεων του Γραφείου του Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έως 10.000 ευρώ μειώνονται (ή μένουν σταθερές αναλόγως του τριμήνου), αντιθέτως εκείνες άνω του ενός εκατομμυρίου έχουν αλματώδη αύξηση. Δηλαδή, η ασφυκτική πίεση της ΑΑΔΕ -την οποία κραδαίνει συνεχώς σαν επιτυχία η Κυβέρνηση- αποδίδει μόνο στους μικρούς οφειλέτες;
Η ΑΑΔΕ έχει πολύ δρόμο μπροστά της και η “εξαφάνιση” του ελέγχου δεν βοηθά ούτε την ίδια την ΑΑΔΕ, ούτε τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε τους αγρότες, ούτε συνολικά την κοινωνία.
Τέλος, όσον αφορά το ζήτημα των Τραπεζών, αυτό έχει βαθύτατο πολιτικό χαρακτήρα. Θα πάρει το πάνω χέρι το Κράτος, για να βάλει τέλος στην απόλυτη κυριαρχία των Τραπεζών που συμπεριφέρονται σαν να είναι το Κράτος ιδιοκτησία τους; Θα “αναγκάσουμε” τις Τράπεζες να αντλούν έσοδα -όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ε.Ε.- από σύγχρονα τραπεζικά προϊόντα και όχι να προσπαθούν να κερδίσουν από τις χρεώσεις στους πολίτες; Δεν έχει σημασία ποιος θα φωνάξει περισσότερο για τις Τράπεζες, αλλά ποιος θα ορίσει το αναγκαίο πλαίσιο. Το τραπεζικό σύστημα πρέπει να εισέλθει σε μια περίοδο ευρωπαϊκής κανονικότητας, γιατί το μόνο που έχει επανέλθει σε κανονικότητα είναι τα μερίσματα που ανερυθρίαστα μοιράζουν, όταν την ίδια στιγμή αρνούνται π.χ. να προβούν σε μια σοβαρή ρύθμιση για τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο.
Το πρόβλημα των ATM στην περιφέρεια είναι τεράστιο, οι κάτοικοι (όσοι έχουν απομείνει λ.χ. στη Δυτική Μακεδονία που ερημώνει) ψάχνουν για χιλιόμετρα ATM και δεν βρίσκουν. Είναι αναγκαίο να υποχρεωθούν οι συστημικές Τράπεζες να μοιραστούν το “βάρος” κάλυψης της περιφέρειας με ATM, καθώς αποτελεί υπηρεσία κοινής ωφέλειας για την κοινωνία και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με “λογικές” κόστους ανά ATM.
Περισσότερες λεπτομέρειες, στο σχετικό video: https://youtu.be/87NXbFRFvTw
