Του Γιώργου Νούτσου*

Είναι αλήθεια, πως προβληματίστηκα πολύ, για το που τελικά θα έπρεπε να δημιουργηθεί. Πολλά τα επιχειρήματα και οι αιτιάσεις, που θα μου επέτρεπαν να συγκλίνω στην άποψη της Μηλιάς… κι άλλα τόσα τα αντεπιχειρήματα, που θα κατεύθυναν τη σκέψη μου στην πόλη των Γρεβενών. Αυτός είναι και ο λόγος, που δεν βιάστηκα να τοποθετηθώ σχετικά.

Όλοι όσοι έχουμε υπηρετήσει την Αυτοδιοίκηση του τόπου μας και γενικότερα την πολιτική, δεν έχουμε απλά δικαίωμα, αλλά ευθύνη και υποχρέωση, να παίρνουμε θέση ξεκάθαρη, για θέματα που τον αφορούν, πόσο μάλλον, όταν πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικές παρεμβάσεις με αναφορά σε μια παγκόσμια μοναδικότητα, όπως τα μοναδικής αξίας Παλαιοντολογικά ευρήματα, που ανακαλύφθηκαν στην Μηλιά, κοσμούν τις προθήκες του Μουσείου της και έχουν αναγραφεί στα παγκόσμια ρεκόρ GUINNESS, για το μοναδικό παγκόσμια χαρακτηριστικό των μακρύτερων χαυλιοδόντων στο κόσμο !

Κάτι τόσο σπουδαίο και μοναδικό όμως, χρειάζεται και την αντίστοιχη φιλοξενία, που οφείλει να είναι εξίσου μοναδική, πομπώδης, εμβληματική, ευρηματική, που να στοχεύει στην πετυχημένη παγκόσμια διασπορά της πληροφορίας, τόσο για τον τόπο και τον χώρο, όσο και για τα ίδια τα ευρήματα, που σαν μοναδικά, καταφέρνουν να αφηγούνται με τρόπο ρεαλιστικό την μακραίωνη παλαιοντολογική μας ιστορία, κατατάσσοντας τα Γρεβενά σαν ένα reference point, που ο καθένας θα άξιζε να επισκεφτεί…

Φτάνω, μετά τα παραπάνω στην ουσιαστική απάντηση-θέση στο ερώτημα που καιρό τώρα ταλανίζει την τοπική μας κοινωνία και σε μεγάλο βαθμό, έχει διχάσει τη σημερινή δημοτική αρχή με το Τοπικό Διαμέρισμα της Μηλιάς, ενώ έχει τροφοδοτήσει το διάλογο στη Γρεβενιώτικη κοινωνία στο σύνολό της, καθώς οι περισσότεροι συμπολίτες μας, με βάση τη δική τους σκέψη, βιώματα και προσλαμβάνουσες, σπεύδουν να τοποθετηθούν υπέρ της μιας ή της άλλης άποψης

Με την ευθύνη, που πάντα θεωρώ, πως διακρίνει τις θέσεις μου, σπεύδω να εκφράσω την άποψη μου, επισημαίνοντας προκαταβολικά, πως αυτή μου η θέση είναι προϊόν επεξεργασίας, προβληματισμού και όσο γίνεται πιο αντικειμενικής προσέγγισης, με γνώμονα πάντα και καθοριστικά, το καλό του τόπου μας

ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΗ ΜΗΛΙΑ…

Μιλώ όμως, για να εμβληματική πρόταση, που θα συναγωνίζεται επάξια την αξία των ευρημάτων, που θα αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στον Ελλαδικό και Παγκόσμιο χώρο, ικανό να έλξει επισκέπτες από όλο τον κόσμο, με μια οργάνωση υποδειγματική, που θα παραπέμπει σε δομή αυθύπαρκτη, οικονομικά ισχυρή και εξωστρεφή και που έμπρακτα θα επιβεβαιώνει την μελέτη βιωσιμότητας του εγχειρήματος

Η εξωστρεφής αναπτυξιακή λειτουργία του Παλαιοντολογικού Κέντρου, οφείλει μάλιστα, απόλυτα να εναρμονιστεί με αυτή την άλλη διάσταση, του Επιστημονικού, Ερευνητικού και Εκπαιδευτικού χαρακτήρα, που απαιτείται να εμπεριέχεται στο όλον, ώστε να δημιουργηθεί ένα πολυθεματικό Κέντρο, ικανό να υποστηρίξει με συνέπεια τόσο την αναπτυξιακή προοπτική του τόπου μας όσο και την επιστημονική-εκπαιδευτική διαδικασία

Ο πρώην Καποδιστριακός Δήμος του Αγίου Γεωργίου και ειδικότερα το τοπικό διαμέρισμα της Μηλιάς, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Νομού μας. Απέχουν από την πόλη των Γρεβενών μόλις 15 χλμ, (μέσω της Εγνατίας οδου, ακόμα και αυτή η απόσταση εκμηδενίζεται), δίνοντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες του τόπου μας, εύκολα και γρήγορα, να φτάσουν εκεί

Η περιώνυμη ανάπτυξη, σαφώς και αφορά όλο το εύρος του Νομού μας, γι αυτό και οφείλουμε να εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες που μας δίνονται με ανοιχτούς ορίζοντες, με λογική αποκεντρωτική και διάθεση στήριξης εξίσου της Γρεβενιώτικης Περιφέρειας.

Στον αντίποδα, όσον αφορά την ίδια μας την πόλη, οι προκλήσεις και εδώ δεν τελειώνουν ποτέ, καθώς ανοιχτό εξακολουθεί να παραμένει το πεδίο για την δημιουργία της Δημοτικής Πινακοθήκης στο οικόπεδο του ευπατρίδη Κώστα Στεργιάδη, η δημιουργία του Αρχαιολογικού Μουσείου, η δημιουργία του Μουσείου Μανιταριού και φυσικά η ανάπλαση του Υπαίθριου Θεάτρου στο Καστράκι, που όλα μαζί θα προσδώσουν αίγλη και πολιτιστική μεγαλοπρέπεια στην πόλη μας…

Εμείς στα Γρεβενά, δεν χρειάζεται να εφεύρουμε ή να κατασκευάσουμε «μύθους», όπως πολλοί έχουν πράξει στο παγκόσμιο χωριό.

Εμείς τους μύθους τους έχουμε δίπλα μας. Ζούμε μαζί τους, δεν ξέρω όμως, πόσοι αντιλαμβανόμαστε την αξία τους…

Ο «μύθος» του Μανιταριού τραβά ήδη το δρόμο του…

Ο «μύθος» του αναγνωρισμένου από την Unesco Γεωπάρκου Κοζάνης-Γρεβενών (αν και θα προτιμούσα τον όρο Γεωπάρκου της Τηθύος), το ίδιο…

Οι «μύθοι» του μοναδικής ομορφιάς Γρεβενιώτικου τοπίου, με τα ατελείωτα δάση και τις εναλλακτικές ευκαιρίες διάδρασης, των ακμαζόντων στο χρόνο πετρόκτιστων γεφυριών, των βυζαντινών παρακαταθηκών, του Εθνικού Δρυμού της Βάλια Κάλντα και του εξίσου μοναδικού Χιονοδρομικού Κέντρου της Βασιλίτσας, κινούνται στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση…

Ο «μύθος» του Εκπαιδευτικού Αστρονομικού Πάρκου του Όρλιακα, αποκτά ήδη,  σάρκα και οστά…

Μόνο, που σε αντιδιαστολή με πολλούς άλλους, οι δικοί μας «μύθοι», έχουν υπόσταση. Έχουν διάρκεια στο χρόνο. Αφήνουν διαχρονικά το αποτύπωμά τους στην ιστορία και φτάνουν μέχρι το σήμερα, ζητώντας από εμάς, όχι να τους εφεύρουμε, αλλά να επενδύσουμε πάνω τους με φανατισμό. Να τους βγάλουμε από την αφάνεια. Να τους αναδείξουμε με μεγαλοπρέπεια…γιατί, μόνο αυτό τους πρέπει…

Ανοιχτό κάλεσμα λοιπόν, σε αρμόδιους και μη… για σύνθεση και ομοφωνία

Δείξτε εμπιστοσύνη στον τόπο μας και στα ισχυρά του τοπόσημα. Φροντίστε για την υλοποίηση αυτού του εμβληματικού έργου τάχιστα…και μάλιστα εκεί στη Μηλιά, στο φυσικό του χώρο.. Αφουγκραστείτε τις απίστευτες δυνατότητες του…. Πιστέψτε στον τόπο μας…….………….!!!

*πολιτικός επιστήμονας / πρώην δήμαρχος Γρεβενών